यहाँ पहिले फोन गरेर सोध्नुपर्छ, “तिमी कहिले free छौ?” अनि calendar हेरेर जवाफ आउँछ, “सायद अर्को Saturday।” तर मनको पीडाले Saturday पर्खन्छ भन्ने कहाँ छ र?

A relationship begins with attraction and feelings but it survives through trust respect honesty and loyalty. Two people may come from completely diff...

Harrisburg Gurkhas Volleyball Club Donates $2,000 to Nepal’s Prime Minister Disaster Relief FundHarrisburg, Pennsylvania, USA — In response to the hum...

ह्यारिसबर्गमा ‘सङ्गालो Reading for Resilience’ भव्य रूपमा सम्पन्न नयाँ पुस्ताले सुनाए विस्थापन संघर्ष र पहिचानका कथाह्यारिसबर्ग पेन्सिलभेनिया सेप्टेम्...

हिजो अभावमा पनि खुसी थियौँ, आज सुविधामा के खोज्दैछौँ?समय फेरियो, सुविधा बढ्यो तर जीवन कति बदलियो?यो लेख अलि लामो छ। तर पढ्दै जाँदा सायद तपाईंलाई लामो ...

Bhutan contributes INR 100 million to Nepal’s flood relief efforts; Bhutanese diaspora worldwide joins humanitarian supportUpon the Royal Command of H...

कुनै समय थियो—बेलडाँगी–२, सेक्टर ‘ई’को त्यो खुला मैदान बालबालिका, युवा र समुदायका लागि निकै परिचित ठाउँ थियो। बिहानदेखि बेलुकीसम्म बालबालिकाको खेल, युवाहरूको फुटबल तथा भलिबल अभ्यास र विभिन्न सामुदायिक गतिविधिले यो क्षेत्रलाई जीवित बनाइराख्थ्यो।

भुटानबाट विस्थापित भएर लामो समयदेखि नेपालमा बस्दै आएका भुटानी शरणार्थीहरूको जीवनको एउटा ठूलो हिस्सा शिविरमै बितेको छ। झापा र मोरङका विभिन्न शिविरमा वर्षौँ बिताएका उनीहरूमध्ये ठूलो संख्या तेस्रो मुलुक पुनर्वासमार्फत विभिन्न देशमा पुगेका छन्। तर पुनर्वासको प्रक्रियाबाट बाहिर रहेका शरणार्थीहरूको एउटा हिस्सा अझै नेपालमै छ। अहिले झापाको दमक–३ स्थित बेलडाँगी र मोरङको पथरीशनिश्चरे क्षेत्रमा रहेका शरणार्थी समुदायका लागि ‘शिविर’ शब्द आफैँमा पुरानो इतिहास बन्दै गएको छ।